آیا Telegram رمزنگاری سرتاسری دارد؟

بر اساس پرسش‌های متداول خود Telegram، وضعیت این‌طور است:

• چت‌های دونفره معمولی: رمزنگاری سرتاسری ندارند. بین گوشی شما و سرورهای Telegram رمزنگاری می‌شوند و در فضای ابری Telegram ذخیره می‌شوند.
• گروه‌ها: رمزنگاری سرتاسری ندارند و هیچ تنظیمی هم این را تغییر نمی‌دهد.
• کانال‌ها: این‌ها هم رمزنگاری سرتاسری ندارند.
• چت‌های مخفی: رمزنگاری سرتاسری دارند، اما فقط دونفره، فقط اگر خودتان یکی شروع کنید، و فقط روی همان دستگاهی که آن را شروع کرده‌اید.
• تماس‌های صوتی و تصویری: رمزنگاری سرتاسری دارند، تماس‌های گروهی هم همین‌طور.

پس اگر تا حالا هیچ چت مخفی‌ای شروع نکرده‌اید، به احتمال زیاد هیچ‌کدام از پیام‌های شما در Telegram هرگز رمزنگاری سرتاسری نداشته است.

رمزنگاری سرتاسری یعنی پیام شما روی گوشی خودتان قفل می‌شود و فقط روی گوشی کسی که با او حرف می‌زنید باز می‌شود. هر چیزی که این وسط است، از جمله شرکتی که اپلیکیشن را اداره می‌کند، فقط داده‌ای درهم‌ریخته می‌بیند.

مثل فرستادن نامه به آن فکر کنید. یک چت ابری معمولی نامه‌ای است که به اداره پستی می‌دهید که آن را باز می‌کند، یک نسخه از آن بایگانی می‌کند و بعد آن را می‌فرستد. رمزنگاری سرتاسری یک جعبه قفل‌شده است که کلیدش فقط دست دوستتان است. اداره پست همچنان آن را می‌رساند، اما نمی‌تواند داخلش را ببیند.

خیلی از اپلیکیشن‌ها می‌گویند «رمزنگاری‌شده» هستند و معمولاً هم به نوعی هستند. سؤال اصلی این است که کلیدها دست کیست. در رمزنگاری سرتاسری، فقط دست دو سر گفتگو. در نوع دیگر، سرورهای خود اپلیکیشن هم کلید دارند، پس می‌توانند پیام‌های شما را باز کنند، حتی اگر قول بدهند نگاه نکنند.

نسخه مفصل‌ترش را می‌خواهید؟ یک راهنمای کامل درباره اینکه رمزنگاری سرتاسری چطور کار می‌کند نوشته‌ایم.

در چت‌های مخفی، نه. در چت‌های معمولی کلیدها دست Telegram است، پس پاسخ صادقانه این است که حریم خصوصی شما به Telegram بستگی دارد.

Telegram چت‌های معمولی‌اش را «چت‌های ابری» می‌نامد. به گفته خودش، این چت‌ها از «رمزنگاری کلاینت-سرور/سرور-کلاینت» استفاده می‌کنند و «به‌صورت رمزنگاری‌شده در فضای ابری Telegram ذخیره می‌شوند». به زبان ساده: پیام شما در مسیر گوشی‌تان تا Telegram و در مسیر Telegram تا دوستتان محافظت می‌شود. اما در خود Telegram به شکلی می‌رسد که Telegram می‌تواند با آن کار کند. بعد ذخیره می‌شود، رمزنگاری‌شده با کلیدهایی که دست Telegram است. Telegram می‌گوید این کلیدها را تکه‌تکه می‌کند و جدا از داده‌هایی که از آن‌ها محافظت می‌کنند نگه می‌دارد.

همین است که Telegram را این‌قدر راحت می‌کند. کل تاریخچه چت‌هایتان روی هر گوشی، تبلت و کامپیوتری که با آن وارد حسابتان می‌شوید نمایش داده می‌شود و می‌توانید از یک دستگاه کاملاً نو در پیام‌های چندساله جستجو کنید. این فقط به این دلیل کار می‌کند که Telegram نسخه‌ای از چت‌های شما را نگه می‌دارد که خودش می‌تواند بخواند.

پس بده‌بستان ساده است. در چت‌های ابری، حریم خصوصی شما به این بستگی دارد که Telegram سیستم‌هایش را چطور اداره می‌کند. رمزنگاری سرتاسری طوری ساخته شده که لازم نباشد به سیستم‌های هیچ‌کس اعتماد کنید، فقط به ریاضیات.

چت‌های مخفی جایی هستند که Telegram واقعاً از رمزنگاری سرتاسری استفاده می‌کند. به گفته Telegram، «فقط شما و گیرنده می‌توانید آن پیام‌ها را بخوانید». چت مخفی به‌صورت یک چت جداگانه، کنار چت معمولی شما با همان شخص، نمایش داده می‌شود.

البته چند اما و اگر هم دارند:

• باید خودتان آن‌ها را شروع کنید، برای تک‌تک افراد.
• فقط دونفره‌اند. چت مخفی برای گروه‌ها وجود ندارد.
• روی یک دستگاه می‌مانند. اگر روی گوشی‌تان یکی شروع کنید، روی لپ‌تاپ یا تبلتتان نمایش داده نمی‌شود.
• چت معمولی شما با همان شخص کنارش ادامه دارد، پس راحت ممکن است بی‌آنکه متوجه شوید در چت اشتباه تایپ کنید.

چت‌های مخفی چند امکان اضافه هم دارند. Telegram می‌گوید این چت‌ها هیچ ردی روی سرورهایش باقی نمی‌گذارند، می‌توانید تنظیم کنید پیام‌ها پس از مدتی خودبه‌خود پاک شوند، و نمی‌شود آن‌ها را فوروارد کرد.

خود چت‌های مخفی محکم و قابل اعتمادند. مشکل این است که اختیاری‌اند، پس بیشتر گفتگوها هیچ‌وقت از آن‌ها استفاده نمی‌کنند. امنیتی که باید یادتان بماند روشنش کنید، معمولاً خاموش می‌ماند.

هیچ تنظیمی نیست که رمزنگاری سرتاسری را برای همه چت‌هایتان روشن کند. فقط می‌توانید هر بار با یک نفر چت مخفی شروع کنید. روشش در iPhone و Android این است:

1. 1چت با کسی را که می‌خواهید خصوصی با او حرف بزنید باز کنید و روی نامش در بالای صفحه بزنید تا پروفایلش باز شود.
2. 2منوی پروفایل را باز کنید و شروع چت مخفی را انتخاب کنید. می‌توانید هم یک پیام جدید شروع کنید و چت مخفی جدید را انتخاب کنید.
3. 3اگر آن شخص آنلاین نباشد، می‌بینید که چت منتظر آنلاین شدن اوست. چت مخفی وقتی شروع می‌شود که گوشی او وصل شود و کلیدها رد و بدل شوند.
4. 4از آن به بعد، از چت جدیدی که کنارش قفل هست استفاده کنید. چت قبلی‌تان با او همان‌طور که بود می‌ماند و همچنان رمزنگاری سرتاسری ندارد.

این کار را برای هر کسی که می‌خواهید خصوصی با او حرف بزنید تکرار کنید و یادتان باشد که چت مخفی فقط روی گوشی‌ای می‌ماند که آن را رویش شروع کرده‌اید. برای گروه‌ها هم اصلاً راهی وجود ندارد.

Telegram به هر چت مخفی یک کلید رمزنگاری می‌دهد که می‌توانید بررسی‌اش کنید. چت مخفی را باز کنید، روی نام آن شخص بزنید و دنبال کلید رمزنگاری بگردید. یک تصویر و یک خط متن می‌بینید که از کلید آن چت ساخته شده‌اند.

حالا آن‌ها را با چیزی که طرف مقابل روی گوشی خودش می‌بیند مقایسه کنید، بهتر است کنار هم یا در یک تماس. به گفته خود Telegram: اگر روی هر دو دستگاه یکسان باشند، «رمزنگاری سرتاسری تضمین شده است». اگر یکسان نباشند، ممکن است کسی وسط ماجرا نشسته باشد و نباید هیچ چیز خصوصی‌ای را به آن چت بسپارید.

نه. این همان بخشی است که بیشتر از همه آدم‌ها را غافلگیر می‌کند. خیلی‌ها Telegram را بیشتر برای گروه‌ها استفاده می‌کنند: گروه خانوادگی، گروه دوستان، تیم کاری، گروه‌های محلی. هیچ‌کدام از این‌ها رمزنگاری سرتاسری ندارند و هیچ گزینه‌ای هم این را عوض نمی‌کند، چون چت‌های مخفی فقط دونفره‌اند.

کانال‌ها هم همین‌طورند. برای یک کانال عمومی منطقی است، چون به‌هرحال همه می‌توانند آن را بخوانند. اما گروه خصوصی خانواده شما هم دقیقاً مثل یک کانال عمومی در فضای ابری Telegram ذخیره می‌شود.

فقط داخل چت‌های مخفی. با عکس‌ها، ویدیوها، پیام‌های صوتی و فایل‌هایی که در یک چت معمولی یا گروه می‌فرستید درست مثل پیام‌ها رفتار می‌شود: در مسیر محافظت می‌شوند و بعد در فضای ابری Telegram ذخیره می‌شوند، جایی که کلیدها دست Telegram است.

در چت مخفی، عکس‌ها و فایل‌هایی که می‌فرستید همراه با پیام‌ها سرتاسری رمزنگاری می‌شوند. پس همان قاعده برای همه‌چیز صدق می‌کند: چیزی که می‌فرستید فقط وقتی رمزنگاری سرتاسری دارد که اول یک چت مخفی شروع کرده باشید.

بله، و حق مطلب را باید ادا کرد: تماس‌ها جایی است که Telegram خوب عمل می‌کند. طبق پرسش‌های متداولش، تماس‌های صوتی و تصویری رمزنگاری سرتاسری دارند و تماس‌های گروهی تا 200 نفر هم همین‌طور.

پس تماس‌ها پوشش داده شده‌اند. مشکل در پیام‌هاست، همان چیزی که بیشتر آدم‌ها تمام روز از آن استفاده می‌کنند: آنجا رمزنگاری سرتاسری استثناست، نه قاعده.

Telegram خودش این را توضیح داده است. در رمزنگاری سرتاسری، کلیدها روی دستگاه‌های شما هستند، نه روی سرورهای Telegram، و همین آوردن کل تاریخچه‌تان به یک دستگاه جدید را سخت می‌کند. برای همین Telegram برای چت‌های روزمره فضای ابری را انتخاب کرد و چت‌های مخفی را به‌عنوان یک گزینه جداگانه ارائه داد.

با این حال خوب است بدانید که این کار شدنی است. WhatsApp و Signal هر دو چت‌ها را روی دستگاه‌های دیگری که وصل می‌کنید، مثل لپ‌تاپ، هم با رمزنگاری سرتاسری نگه می‌دارند. پس فضای ابری تنها راه استفاده از بیش از یک دستگاه نیست. فقط راهی است که Telegram انتخاب کرده.

این یک بده‌بستان واقعی است، نه یک ترفند، و همگام‌سازی ابری واقعاً به کار می‌آید. اما معنایش این است که در Telegram، راحتی پیش‌فرض است و حریم خصوصی قدم اضافه. اپلیکیشن‌های دیگر برعکس تصمیم گرفتند: همه‌چیز را همیشه رمزنگاری کنند و بقیه اپلیکیشن را حول همین بسازند.

اگر دنبال رمزنگاری سرتاسری به‌طور پیش‌فرض هستید، نام‌های بزرگ این‌طور با هم مقایسه می‌شوند. WhatsApp و Signal هر چت و تماسی را به‌طور پیش‌فرض رمزنگاری می‌کنند، درست مثل Morse. تفاوت Morse در ثبت‌نام است: اصلاً به شماره تلفن نیاز ندارید.

بستگی دارد برای چه از آن استفاده می‌کنید. برای دنبال کردن کانال‌های عمومی بزرگ یا عضویت در جمع‌های باز، رمزنگاری سرتاسری چندان اهمیتی ندارد، چون محتوا به‌هرحال عمومی است.

برای گفتگوهای خصوصی ماجرا فرق می‌کند. مثلاً سؤال‌های پزشکی، مسائل مالی، روابط، یا کارهایی که ترجیح می‌دهید فقط بین شما و طرف مقابل بماند. آنجا رمزنگاری‌ای می‌خواهید که به‌طور پیش‌فرض و همه‌جا روشن باشد، از جمله در گروه‌ها.

اگر می‌خواهید با Telegram بمانید، چند کار آن را امن‌تر می‌کند:

• برای هر چیز خصوصی از چت مخفی استفاده کنید و دوباره مطمئن شوید که در چت درست تایپ می‌کنید.
• تأیید دومرحله‌ای را در بخش حریم خصوصی و امنیت روشن کنید تا کدی که به گوشی‌تان فرستاده می‌شود برای تصاحب حسابتان کافی نباشد.
• در تنظیمات شماره تلفن، تعیین کنید که هیچ‌کس نتواند شماره‌تان را ببیند، تا کاربران دیگر آن را نبینند.
• گفتگوهای حساس را در گروه‌ها مطرح نکنید، چون گروه‌ها هیچ‌وقت رمزنگاری سرتاسری ندارند.

و رمزنگاری از چیزی که می‌گویید محافظت می‌کند، نه از اینکه با چه کسی و کی حرف می‌زنید. این موضوع جداگانه‌ای به نام فراداده است که دانستنش هم می‌ارزد.

رمزنگاری فقط بخشی از حریم خصوصی است. Telegram برای ثبت‌نام شماره تلفن هم می‌خواهد و شماره تلفن در خیلی جاها به نام واقعی شما گره خورده است: نزد اپراتور، در بانک و در دفترچه تلفن دوستانتان.

Telegram اجازه می‌دهد شماره‌تان را از کاربران دیگر پنهان کنید و این کمک می‌کند. اما خود حساب همچنان با آن شروع می‌شود. اگر این برایتان مهم است، نگاهی به پیام‌رسانی بدون شماره تلفن بیندازید.

دقیقاً به همین دلیل Morse را این‌طور ساختیم. همه‌چیز در Morse از همان اولین پیام سرتاسری رمزنگاری می‌شود: چت‌های دونفره، گروه‌ها، عکس‌ها، ویدیوها، پیام‌های صوتی، استیکرها و تماس‌های دونفره. چیزی برای روشن کردن نیست و هیچ حالت مخفی‌ای هم نیست که یادتان بماند، چون فقط یک حالت وجود دارد.

در پشت صحنه، Morse از Signal Protocol استفاده می‌کند که محرمانگی پیشرو به شما می‌دهد و تبادل کلید پساکوانتومی (ML-KEM) هم رویش اضافه شده است. سرورهای ما پیام‌های رمزنگاری‌شده‌ای را جابه‌جا می‌کنند که خودشان نمی‌توانند بخوانند. می‌توانید تنظیم کنید که پیام‌ها پس از مدتی ناپدید شوند. و برای ثبت‌نام اصلاً به شماره تلفن یا ایمیل نیاز ندارید: یک Morse ID می‌گیرید و خودتان تصمیم می‌گیرید چه کسی آن را داشته باشد.

از Telegram می‌آیید؟ مقایسه Morse و Telegram را کنار هم ببینید. جزئیات در صفحه امنیت ما آمده است و برای بررسی واقعاً عمیق، وایت‌پیپر امنیتی Morse (به زبان انگلیسی) را داریم.