آیا WhatsApp امن است؟

بر اساس صفحه‌های راهنما و سیاست حریم خصوصی خود WhatsApp:

• چت‌های شخصی، چت‌های گروهی و تماس‌ها: به‌طور پیش‌فرض رمزنگاری سرتاسری دارند. حتی خود WhatsApp هم نمی‌تواند آن‌ها را بخواند.
• نسخه‌های پشتیبان چت در iCloud یا Google Drive: فقط وقتی رمزنگاری سرتاسری دارند که آن را روشن کنید.
• چت با کسب‌وکارهایی که از میزبانی Meta استفاده می‌کنند: رمزنگاری سرتاسری ندارد، این را خود WhatsApp می‌گوید.
• شماره تلفن شما: برای ثبت‌نام همیشه لازم است و مردم از طریق آن شما را پیدا می‌کنند و می‌بینند.

پس برای چت‌های روزمره، رمزنگاری WhatsApp محکم است. شکاف‌ها در حاشیه‌اند و راحت از چشم می‌افتند.

بله. WhatsApp از Signal Protocol استفاده می‌کند، همان پروتکلی که Signal و Morse از آن استفاده می‌کنند. به گفته خود WhatsApp، همه این‌ها خودکار انجام می‌شود و لازم نیست هیچ تنظیم خاصی را روشن کنید. این شامل پیام‌ها، عکس‌ها، ویدیوها، پیام‌های صوتی و تماس‌های شما می‌شود، هم در چت‌های دونفره و هم در گروه‌ها.

روی دستگاه‌های متصل هم کار می‌کند، مثل WhatsApp روی لپ‌تاپتان: هر دستگاه جداگانه وصل می‌شود و چت‌ها را با رمزنگاری سرتاسری نگه می‌دارد. اما رمزنگاری سرتاسری فقط مسیر بین دستگاه‌ها را پوشش می‌دهد. همان‌طور که تصویر زیر نشان می‌دهد، به هر جایی که پیام‌هایتان ممکن است سر دربیاورند نمی‌رسد.

کنجکاوید خود قفل چطور کار می‌کند؟ این هم توضیح اینکه رمزنگاری سرتاسری چطور کار می‌کند.

تماس‌های صوتی و تصویری WhatsApp رمزنگاری سرتاسری دارند، پس هیچ‌کس نمی‌تواند در مسیر به آن‌ها گوش بدهد، حتی خود WhatsApp.

اما رمزنگاری فقط تا وقتی از تماس محافظت می‌کند که در حال جابه‌جایی است. هر کسی که در تماس حضور دارد همچنان می‌تواند با یک اپلیکیشن دیگر یا یک دستگاه دوم آن را ضبط کند، و هیچ پیام‌رسانی نمی‌تواند جلوی این را بگیرد. همین درباره اسکرین‌شات از چت‌هایتان هم صدق می‌کند. رمزنگاری شما را در برابر غریبه‌ها محافظت می‌کند، نه در برابر کسانی که با آن‌ها حرف می‌زنید.

این بزرگ‌ترین شکاف است. WhatsApp می‌تواند از تاریخچه چت‌هایتان در iCloud روی iPhone یا در Google Drive روی Android نسخه پشتیبان بگیرد. به‌طور پیش‌فرض، این نسخه‌های پشتیبان با رمزنگاری سرتاسری WhatsApp محافظت نمی‌شوند. آن‌ها در حساب Apple یا Google شما می‌مانند و به‌جای آن، امنیت همان شرکت از آن‌ها محافظت می‌کند.

پس پیامی که در مسیر رسیدن به شما رمزنگاری سرتاسری داشته، ممکن است در نسخه پشتیبانی سر دربیاورد که ندارد. اگر کسی وارد حساب Apple یا Google شما شود، ممکن است تاریخچه چت‌هایتان در دسترسش باشد. راه‌حل، تنظیمی به نام پشتیبان‌گیری رمزنگاری‌شده سرتاسری است و حدود یک دقیقه وقت می‌گیرد.

طبق صفحه‌های راهنمای WhatsApp، روشش این است:

1. 1تنظیمات WhatsApp را باز کنید، به بخش چت‌ها بروید و بعد بخش پشتیبان‌گیری از چت‌ها را باز کنید.
2. 2گزینه پشتیبان‌گیری رمزنگاری‌شده سرتاسری را بزنید.
3. 3انتخاب کنید که از کلید عبور (passkey) استفاده کنید، یا گزینه‌های بیشتر را باز کنید تا از رمز عبور یا یک کلید رمزنگاری 64 رقمی استفاده کنید.
4. 4پشتیبان رمزنگاری‌شده را بسازید. رمز عبور یا کلید را جای امنی نگه دارید، چون برای بازیابی چت‌هایتان به آن نیاز دارید.

از آن به بعد، نسخه‌های پشتیبانتان با چیزی قفل شده‌اند که فقط شما دارید، درست مثل چت‌هایتان.

معمولاً چت با یک کسب‌وکار مثل چت با یک دوست است. اما بعضی کسب‌وکارها برای مدیریت چت‌های WhatsApp خود از سرویس میزبانی Meta استفاده می‌کنند و WhatsApp می‌گوید این چت‌ها را رمزنگاری‌شده سرتاسری به حساب نمی‌آورد.

می‌توانید آن‌ها را تشخیص دهید: WhatsApp در چت پیامی نشان می‌دهد که می‌گوید این کسب‌وکار برای مدیریت این چت از یک سرویس امن Meta استفاده می‌کند. وقتی آن را دیدید، آن چت را گفتگویی ندانید که فقط بین شما و آن کسب‌وکار خصوصی می‌ماند.

چت‌های معمولی شما را نه. WhatsApp می‌گوید Meta AI فقط پیام‌هایی را می‌تواند بخواند که برایش می‌فرستید، پیام‌هایی که @MetaAI را منشن می‌کنند، و پیام‌هایی که خودتان تصمیم می‌گیرید با آن به اشتراک بگذارید. بقیه چت‌های شخصی شما همچنان رمزنگاری سرتاسری دارند.

برای ویژگی‌هایی مثل خلاصه پیام‌ها، WhatsApp می‌گوید از سیستمی به نام Private Processing استفاده می‌کند که طوری ساخته شده که Meta نتواند آنچه را به اشتراک می‌گذارید بخواند. با این حال، یادتان باشد هر چیزی که برای خود Meta AI تایپ می‌کنید گفتگو با Meta است، نه یک چت با رمزنگاری سرتاسری با یک دوست.

خود رمزنگاری را خیلی سخت می‌شود شکست. بیشتر «هک‌های» WhatsApp به‌جای آن دورش می‌زنند و معمولاً با یک پیام شروع می‌شوند. رایج‌ترین ترفندها:

• پیامی از یک «دوست قدیمی» یا «پشتیبانی WhatsApp» که از شما می‌خواهد کد شش‌رقمی‌ای را که همین الان دریافت کرده‌اید برایش بفرستید. همین کد است که به کسی اجازه می‌دهد شماره شما را روی گوشی خودش ثبت کند.
• «سلام مامان، گوشی‌ام گم شده، این شماره جدیدمه»، و بعد یک درخواست فوری پول.
• لینکی به یک صفحه ورود جعلی یا یک جایزه جعلی که طوری ساخته شده که انگار از طرف WhatsApp است.
• تعویض سیم‌کارت، یعنی کسی اپراتور شما را قانع می‌کند که شماره‌تان را به سیم‌کارت او منتقل کند.

در هیچ‌کدام از این موارد کسی رمزنگاری را نمی‌شکند. به‌جایش حساب را تصاحب می‌کنند یا خود آدم را فریب می‌دهند. برای همین تنظیماتی که در ادامه آمده این‌قدر مهم‌اند: تأیید دومرحله‌ای به‌تنهایی جلوی بیشتر تصاحب‌های حساب را می‌گیرد، چون دیگر یک کد دزدیده‌شده کافی نیست.

این هم یکی از دلایلی است که Morse بدون شماره تلفن کار می‌کند: نه کد پیامکی‌ای هست که دزدیده شود و نه تعویض سیم‌کارتی که نگرانش باشید.

بله، اگر یک دقیقه گوشی قفل‌نشده شما دستش بیفتد. WhatsApp اجازه می‌دهد با اسکن یک کد QR یک کامپیوتر را وصل کنید، پس کسی که گوشی شما را دارد می‌تواند لپ‌تاپ خودش را وصل کند و از آن به بعد پیام‌هایتان را بخواند.

راه‌حل ساده است: هر از گاهی بخش دستگاه‌های متصل را در تنظیمات WhatsApp باز کنید و هر دستگاهی را که نمی‌شناسید خارج کنید. همراه با قفل اپلیکیشن، این در بسته می‌شود.

پیام‌هایتان را نمی‌شود در مسیر خواند. اما WhatsApp اطلاعاتی را در اطراف آن‌ها جمع‌آوری می‌کند. سیاست حریم خصوصی‌اش چیزهایی مثل اطلاعات فعالیت شما در اپلیکیشن، نشانی IP و شناسه‌های دستگاه را نام می‌برد و می‌گوید از نشانی IP و پیش‌شماره تلفن شما برای تخمین موقعیت کلی‌تان، مثل شهر و کشور، استفاده می‌کند.

WhatsApp همچنین می‌گوید در روال عادی پیام‌های شما را روی سرورهایش نگه نمی‌دارد: آن‌ها روی دستگاه شما ذخیره می‌شوند. پس محتوا محافظت می‌شود، اما اطلاعات مربوط به اینکه چطور و کی از اپلیکیشن استفاده می‌کنید زیر پوشش رمزنگاری نیست. منظور از فراداده همین است.

بله. پیامک‌های معمولی (SMS) رمزنگاری سرتاسری ندارند. از طریق اپراتور شما و به شکلی جابه‌جا می‌شوند که اپراتور می‌تواند بخواند، و ذاتاً به شماره تلفن شما گره خورده‌اند.

پیام‌های WhatsApp رمزنگاری سرتاسری دارند، پس فقط شما و طرف مقابل می‌توانید آن‌ها را بخوانید. اگر برای یک موضوع خصوصی بین پیامک و WhatsApp مردد هستید، WhatsApp انتخاب بهتری است، و اپلیکیشنی که شماره‌تان را هم نمی‌خواهد از آن هم بهتر است.

نه. برای ساختن حساب WhatsApp به شماره تلفن نیاز دارید. WhatsApp در ژوئن 2026 نام‌های کاربری را معرفی کرد و آن‌ها را مرحله به مرحله عرضه می‌کند، تا بتوانید بدون دادن شماره‌تان با دیگران چت کنید. اما خود حساب همچنان با شماره تلفن شروع می‌شود و کسانی که از قبل شماره شما را ذخیره کرده‌اند همچنان آن را می‌بینند.

اگر ترجیح می‌دهید پیام‌رسانی‌تان اصلاً به شماره تلفن گره نخورد، نگاهی به پیام‌رسانی بدون شماره تلفن بیندازید.

اگر قرار است در WhatsApp بمانید، این‌ها ارزش چند دقیقه وقت را دارند:

• تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید تا یک کد پیامکی دزدیده‌شده برای تصاحب حسابتان کافی نباشد.
• پشتیبان‌گیری رمزنگاری‌شده سرتاسری را روشن کنید، همان‌طور که بالاتر توضیح دادیم.
• از قفل اپلیکیشن و قفل چت با اثر انگشت یا قفل چهره گوشی‌تان استفاده کنید، تا اگر گوشی‌تان را به کسی قرض دادید، چت‌هایتان باز نشود.
• بررسی حریم خصوصی WhatsApp را انجام دهید تا تصمیم بگیرید چه کسی عکس پروفایل، آخرین بازدید و موارد دیگر شما را ببیند.
• اگر در معرض خطر بیشتری هستید، مثلاً به‌عنوان روزنامه‌نگار، نگاهی به تنظیمات سخت‌گیرانه حساب در WhatsApp بیندازید.

تنظیمات پیش‌فرض WhatsApp در مقایسه با اپلیکیشن‌های دیگری که مردم معمولاً سراغشان می‌روند:

WhatsApp یک کار بزرگ را درست انجام داد: رمزنگاری سرتاسری به‌طور پیش‌فرض. Morse هم همین کار را می‌کند، برای همه چت‌ها، گروه‌ها، عکس‌ها، پیام‌های صوتی و تماس‌های دونفره، با همان Signal Protocol و تبادل کلید پساکوانتومی (ML-KEM) روی آن.

تفاوت Morse در همه چیزهای اطراف آن است. برای ثبت‌نام به شماره تلفن یا ایمیل نیازی ندارید: یک Morse ID کوتاه می‌گیرید و خودتان تصمیم می‌گیرید چه کسی آن را داشته باشد. تبلیغاتی در کار نیست، چون هزینه Morse را کسانی می‌پردازند که از آن استفاده می‌کنند. و هیچ کد پیامکی‌ای وجود ندارد که کسی بتواند شما را به دادنش راضی کند.

کنجکاوید با جزئیات چطور با هم مقایسه می‌شوند؟ WhatsApp در برابر Morse را کنار هم ببینید.